werkcafe

Verbazing

Door Sandra

Al sinds ik zelf 4,5 jaar geleden in de bijstand kwam, verbaas ik me over sommige eisen die aan werkzoekenden gesteld worden. Natuurlijk begrijp ik dat de gemeente de kortste weg naar werk zoekt en dat het geen feestje mag worden voor werkzoekenden om in de bijstand te zitten. En daar komt mijn eerste verbazing al om de hoek kijken. Hoe komt iemand erbij dat mensen met plezier in de bijstand zitten? Met een minimaal bedrag iedere maand weer rondkomen, in alle eerlijkheid, mij lukte het niet. Ik heb dan ook echt respect voor alle mensen die het wel redden, want makkelijk kan het voor niemand zijn.

De grootste verbazing

De grootste verbazing zit hem bij mij toch wel in het solliciteren dat de gemeente verwacht. Ik snap echt wel dat je er alles aan moet doen, maar wat ‘alles’ is, daarover verschil ik toch wel van mening met sommigen. Het idee van 10 sollicitaties per week is voor mij onbegrijpelijk. Dan ga je dus echt reageren op functies waar je totaal niet geschikt voor bent, alleen omdat je theoretisch gezien geen reden hebt om het werk niet te kunnen doen. Zie daar maar eens een goede motivatie voor te schrijven. En alleen omdat de gemeente het wil, doe je het. En dat terwijl je die tijd ook zou kunnen besteden aan vacatures waar je wel geschikt voor bent.

10 sollicitaties per week betekent ook 10 afwijzingen per week, iets wat nou niet direct helpt om je eigenwaarde te vergroten. Iedere keer weer te horen of te lezen krijgen dat je niet geschikt bent, zorgt er bij veel mensen voor dat zij het gevoel hebben dat ze nergens geschikt voor zijn, dus de motivatie om nog veel tijd en aandacht aan een sollicitatie te besteden zakt naar het nulpunt.

De werkgever

En bedenk ook eens hoe dit voor een werkgever is. Die krijgt vooral sollicitaties van mensen die niet geschikt zijn voor een functie. Hoe moeten zij nog de geschikte kandidaten filteren tussen alle ‘ik moet voor de gemeente solliciteren’-reacties. Ik heb een werkgever wel eens horen zeggen dat het eigenlijk een loterij is. Ze halen er een x-aantal reacties uit en daarbij kijken ze naar eventuele geschikte kandidaten. Je moet dus maar hopen dat je daar tussen zit.

Natuurlijk is het goed om mensen te motiveren om actief naar werk te zoeken. Als je nergens op reageert, ga je zeker geen baan vinden. En of je nou solliciteert met brief en cv of dat je het via netwerken doet, of welke andere manier dan ook, je zult het zelf moeten doen. Een beetje positieve inbreng kan echter geen kwaad. Ik denk alleen dat dit niet gebeurt door mensen te dwingen om zo veel (onnodige) sollicitaties te doen.

Een werkgever zit ook echt niet te wachten op iemand die totaal geen affiniteit heeft met het bedrijf, of die een totaal andere achtergrond heeft. En ook hoogopgeleiden zijn niet in trek bij functies waar geen opleiding voor nodig is. Dat zijn eigenlijk gewoon vervelende mensen voor de werkgever, want die gaan vaak veel te veel nadenken over het werk in plaats van het gewoon uit voeren.

Wat wel werkt?

Veel meer naar de mens kijken die solliciteert, maar vooral ook kijken naar waar de werkgever naar op zoek is. Een werkgever wil iemand die zijn ‘probleem’ oplost, niet iemand die solliciteert om aan zijn quotum te voldoen. Neem de tijd voor een sollicitatie, verdiep je in de organisatie, in de functie en zorg dat cv en brief aansluiten op de vacature (overigens zijn er gelukkig genoeg mensen bij de gemeente die dit principe als basis hanteren!). En dat hoeft echt niet altijd op het niveau te zijn waar je vandaan komt of zelfs in de branche waar je eerder in hebt gewerkt. Kijk breder naar organisaties en bedrijven waar jouw kwaliteiten nodig zijn. Pas dan ga je echt je kansen vergroten en wordt de stap naar (blijvend) uitstromen veel groter. En is dat niet eigenlijk wat we allemaal willen?

3 Vind ik leuk
3 Vind ik leuk leden vinden dit artikel leuk
2.015 keer bekeken

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.