werkcafe

Menno heeft lef!

Door Robbert

Deelnemers, coaches en publiek
Deelnemers, coaches en publiek

Afgelopen don­der­dag be­zocht ik het zo­ge­naam­de pitch­event, de ze­ven­de en laat­ste stap van het tra­ject Lef op de arbeids­markt, ver­zorgd door Talent­coach. De deel­ne­mers had­den, ge­kop­peld aan een coach uit het be­drijfs­le­ven, in de tien voor­af­gaan­de we­ken hard ge­werkt om het beste uit zich­zelf naar boven te ha­len. Ze wa­ren klaar­ge­stoomd om weer met zelf­ver­trouwen de stap naar betaald werk te zet­ten.
Menno, tot recent onze col­le­ga bij het Werk­café Rot­ter­dam, was één van de deel­ne­mers. Sandra, Liesbeth en ik waren uit­ge­no­digd om als – zo later bleek par­ti­ci­pe­rend – publiek deze avond bij Nationale Nederlanden in gebouw Delftse Poort bij te wonen.

Reis en aankomst

Na een lange dag hard zwoe­gen in de ge­brui­ke­lijk­e don­der­dag­se chaos togen wij ge­drieën naar een aller­aar­dig­ste eet­ge­le­gen­heid aan de Meent. We aten, dron­ken en be­spra­ken uit­ge­breid onze lief­des­levens tot in de­tail. Bij­ge­kletst baan­den we ons ver­vol­gens een weg rich­ting Delftse Poort waar we keu­rig op tijd om kwart voor zeven aan­kwa­men.
In het res­tau­rant al­daar wer­den we ont­van­gen en van een naam­plaatje met kleur en de brood­no­di­ge con­sump­tie­bon­nen voor­zien. Wij wa­ren he­mels­blauw en daar hoor­de dan ook de blauwe ta­fel bij. Daar was de rest van Menno’s fan­club al ver­za­meld. Erg leuk eens ken­nis te ma­ken met de ouders van Menno. En natuur­lijk met zijn coach Raju. Drie men­sen over wie ik al veel ge­hoord had. Zelfs de vrouw van zijn coach was voor de ge­le­gen­heid mee­ge­komen.

De aftrap

De avond werd in­ge­leid en aan el­kaar ge­praat door Roos de Haan, ver­bon­den aan Talentcoach. Zij, spre­kend vanaf een sinaas­ap­pel­kist­je, kon­dig­de de ver­schil­len­de kan­di­da­ten en an­de­re on­der­de­len van de avond aan.
Het spits werd af­ge­be­ten door Gladys, een moe­der van twee die dol­graag haar krach­ten en ta­len­ten wil in­zet­ten op het ge­bied van de jeugd­zorg. Na zo’n pitch was het de be­doe­ling dat wij als pu­bliek in actie kwa­men. Wist je een tip of con­tact voor de be­tref­fende kan­di­daat dan schreef je dat op. Die pa­pier­tjes wer­den ver­vol­gens inge­za­meld.

Na de eerste kan­di­daat werd er wat tijd in­ge­last om aan iede­re ta­fel even een rondje ken­nis­ma­king te doen. Daar­na was er aan ie­de­re ta­fel een dis­cus­sie over de gepo­neer­de stel­ling: Werk­ge­vers ge­ven lang­du­rig werk­lo­zen geen kans. Uiter­aard wa­ren de me­ningen daar­over nogal ver­deeld. Ge­luk­kig kwam het aan geen en­ke­le ta­fel tot een hand­ge­meen.

Menno op het sinaasappelkistje
Menno op het sinaasappelkistje

Vervolg

Ver­de­re kan­di­da­ten wa­ren Hassan (op zoek naar werk in de lo­gis­tiek), John (fysio­the­ra­peut), Selvi (op zoek naar een dienst­ver­le­nen­de func­tie, liefst het aan­stu­ren van een team) en Gwen­do­lyn (een ster in boek­hou­den).
Maar het pièce de ré­sis­tance van de avond was voor ons na­tuur­lijk de pitch van Menno, onze man van de cij­fer­tjes en excel­spe­cia­list. Hij is he­le­maal klaar voor een func­tie als assistent-controller.

An­de­re spre­kers deze avond waren coach Vincent en zijn voor­ma­li­ge coachee over hun er­va­rin­gen met het tra­ject. En na­tuur­lijk deed ook Mariska Komproe, op­rich­ter van Talent­coach, een duit in het zakje.

Borrel en babbel

Na afloop was er uiter­aard ge­le­gen­heid om on­der het ge­not van een hap­je en een drank­je wat na te pra­ten en te net­wer­ken. Rond tien uur wer­den we ge­acht het pand te ver­la­ten door mid­del van een sur­vi­val­tocht via de par­keer­ga­ra­ge, waar­na ieder zijns weegs ging.

7 Vind ik leuk
7 Vind ik leuk leden vinden dit artikel leuk
12.396 keer bekeken

Reageren

Reacties

MennovanRoon
MennovanRoon 20 februari 2018
Dank Liesbeth voor je compliment! Jochie?????? Mmmmmm.......
Liesbeth De Fouw
Liesbeth 02 februari 2018
Leuk stukje, goed verwoord. Bijna duidelijker dan de avond zelf. Goed gedaan jochie.